İnsan olarak doğamızda yalnız kalmak gibi bir lüksümüz yok maalesef...Bunun için çevremizde ailemiz ve akrabalarımız var.Ama insan kendisi için özel birisinin olmasını istemez mi-tabi ki ister-işte bu yüzden bazı arayışlara yönelir.Madem benim blogum ve burada kendi duygu ve düşüncelerimi yazabiliyorum,o yüzden kendi yalnızlığımdan bahsedeceğim.
Bu zamana kadar aralıklı olarak arayışlarım oldu.Hatta ara sıra bir takıntı haline bile geldi denilebilir.Ne zaman bir ilişkiye başlasam o kişiyi kayıtsız olarak hatalarını,yanlışlarını göz ardı ederek sevmeye çalıştım.Ama nedense bir şekilde yürümedi.Sebebi ise "işte aradığım doğru insan bu"dediğimde bir şekilde o insanın aslında benim için doğru insan olmadığını anlamam oldu.
Şimdi bana diyeceksiniz ki "Sende hiç mi hata yok?"-Evet var.o hatamda o kişiye kayıtsız şartsız bağlanmam denilebilir.Çok yanlış bir davranış olduğunu biliyorum ama ne yapayım bende tipik Anadolu erkeği imajı var işte.Anlatmak istediğim bir tane olsun adam gibi bir kız olsun gibisinden.Maalesef henüz rastlayamadım öyle birine.Eğer olur da bir gün rastlarsam sevginin anlamını bende rahatlıkla bulabilir diye düşünüyorum.
Saf ve temiz,içinde sadece sevgi ve saygı olan bir bağlılık...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder