Vizontele Tuuba'yı seyrettim bugün.Bu yazıyı yazmamın sebebi de budur.Yazmam gerek diye düşündüm kendi kendime.Her neyse tekrar tekrar izlesem bıkmayacağım bir filmdir.Tabi ki eski Türk filmlerini de seviyorum.Mesela Kemal Sunal'ın başrol olduğu filmlerden bahsediyorum.Bunların tamamında neleri görüyorum da bu derece seviyorum biliyor musunuz?
Saflığı,temizliği,insanların bozulmamışlığını,gerçek âşkı,dostluğu,arkadaşlığı,mizahın belden alta inmemiş hallerini,küfürün sadece araç olarak kullanılışını,fikirlerin temizliğini,komşuluk kavramını,akrabalık bağlarının ne denli kuvvetli olduğunu...
Şimdiye baktığımda bunların neredeyse hepsinin tersini rahatlıkla görebiliyorsunuz ve ne yazık ki yaşıyorsunuz.Yine çok sevdiğim kesitlerden biri ile kapatayım yazıyı...
"Dünyanın bozulduğunu burdan anlayacaksın;İnsanın kötüsü beylik sürer,cevherin değerlisi çöplükte gezer."
"Dünyanın bozulduğunu burdan anlayacaksın;İnsanın kötüsü beylik sürer,cevherin değerlisi çöplükte gezer." bu şimdiki gerçekliği o kadar iyi anlatıyor ki kelimelerin doğruluğu acı bir gülümsemeye sebep oluyor.Yanlış anlaşılmasın buradaki 'gülümseme'nin manası hayat tuhaftır, bazen kabullenmek istemediğin ama yaşamak zorunda kaldığın şeylere bile o şeyi bilmenin verdiği memnuniyetsizlikle kabul niyetine gülümsetir seni.
YanıtlaSil