Bilmezsin ki o küçük virane şehir ne acıları ne aşkları nice sevdaları,dargınlılkları,küskünlükleri,yaşanamamışları biriktirmiştir içinde...
Durup düşündürür insanı inceden. Anlamaya çalışırsın ötmek istemiş ama ötememiş, sadece boynu bükülmüş nice öksüzü,yetimi,o kınalı,öylesine saf...
Suçu sadece dünyaya gelmek halbuki...
Sonradan dönüp kendine "Keşke onların şu acılarını çaresizliklerini görmeseydim de, ki ben var olmaktan vazgeçseydim! "
Ya şu 3-5 satırı yazarken dahi gözlerinden dökülen yaşlar. Onların ömürlerindeki o kupkuru çöl yangınını biraz olsun dindirebilir mi?
Varsın gitsin bakalım bu dünya böyle...
Onlar yaşadı. Bizler yaşamaya devam ediyoruz, yaşayacak başkalarına kolay gele...
Son olarak; Sevin,sevilin,sevişin,özgür yaşayın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder