Son zamanlarda neredeyse hep seni düşünür oldum.Hiç aklımdan çıkaramıyorum seni.Zekana bir ayrı,hayata bakışına bir ayrı,güzelliğine bir ayrı,gülüşüne bir ayrı tutuldum.Kendime şu sorunun cevabını veremiyorum.Neden hep seninle konuşmak isterken,aynı zamanda da ne konuşacağımı bilememenin sebebi nedir acaba?Durup dururken aklıma gelmen,güzel gördüğüm her şeyde senden bir parça bulmam...
Bir zamanlar imkansız ihtimaller derdim bunlara ama sanırım aradığımı sende buldum.Ne kadar uzak olsak da birbirimize bir o kadar yakınız.Biz aslında farklı değiliz seninle.İkimizinde istediği tek şey mutlu olabilmek.Ben sevmeyi de sevilmeyi de çok özledim biliyor musun?Çok büyük özlem bu benim için.Şu inadından vazgeçtiğin anda sevginin güzelliğini beraber keşfedebiliriz.Umarım düşüncelerini değiştirebilirim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder