Aslında bu yazacaklarımın da kafandaki duvarları yıkmayacağını biliyorum.En azından yazınca rahatlıyorum.Aklında nasıl bir "Ben" var emin ol öğrenmeyi çok isterdim.Bu cümleden sonra "hiç yoksun ki..." diyeceğini duyar gibiyim.İnadından mıdır gururundan mıdır bilinmez,-veya her ikisinden de değil-duygularını yoğun bir şekilde yaşıyor ve aklındakinden bir türlü vazgeçemiyorsun.Geçen gün kafanda ne varsa sildiğini söylemişsin.Ağzın öyle diyor ama kalbin öyle diyor mu sende bilmiyorsun.Zaten bu konuya girmeyi hiç istemiyorum.Senin gibi birini kanatlarının altına alıp,sadece gülmeni seyretse hayatında neyin eksik olduğunu bulur aslında.Kendimden bahsedeyim biraz. Bırak seni üzmeyi yüzün asılırsa o gece gözüme uyku girmez.Yüzündeki gülümseme kaybolduğu anda yapmadığım maymunluk kalmaz ki senin yüzünden bir tebessüm alabilmek için.Bana sadece "özledim" de , kapında olurum.Neden biliyor musun?Özlemenin ne demek olduğunu bilirim de ondan.Hayallerimin peşinde koşmaktan hiç bir zaman vazgeçmedim.Ve sende benim en tatlı hayalimsin.Sen bunları okuyunca aklına bir soru gelecek hemen "Neden Ben?"diye...
Bunu sana açıklayamam çünkü benim gözlerimden,aklımdan,fikrimden,kendini görmen gerekte ondan.Ne diyeyim yine söylüyorum acelem yok.Elbet gerçeği göreceksin.Eğer "Biz" olursak sevginin,mutluluğunun belki de âşkın ne demek olduğunu anlayacaksın.Kusura bakma ama daha senin karşına seni kanatlarının altına alıp,sarıp sarmalayacak,sırtını dayadığında dünyaya meydan okuyabileceğin biri daha çıkmamış.Emin ol,o benim... Sonu belki çok iddaalı oldu ama gerçek bu.Ne yapabilirim?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder